Home Ditar “…Më jep fuqi që të luftoj”…

“…Më jep fuqi që të luftoj”…

50
0
SHARE

-Me rastin e 100 vjetorit të lindjes-

Ali Demi Lindi më 28 Janar 1918 në Filat të Çamërisë. Në vitin 1932, Ai mbaroi shkollën fillore në Sarandë dhe në vitin 1935 vazhdon studimet në gjimnazin e Gjirokastrës, por më 1936, për veprimtari revolucionare përjashtohet nga shkolla së bashku me Themo Vasin.

Loading...

Ali Demi erdhi në Tiranë dhe u fut si kujdestar në shtëpinë e fëmijës. Mbas një viti, më 1937, hyri në Gjimnazin e Tiranës, ku u njoh me Qemal Stafën, i cili në këtë kohë drejtonte gjithë lëvizjen demokratike të nxënësve të gjimnazit. Nëpërmjet Qemal Stafës, u njoh edhe me Vasil Shanton që punonte jashtë dhe kështu Ai, u bë shpejt një nga bashkëpunëtorët e tyre më të ngushtë.

Një barrë e rënde iu ngarkua Ali Demit kur u arrestuan Qemali me Vasilin, pikërisht në ato çaste kur Italia fashiste përgatitej të sulmonte Shqipërinë. Së bashku me shokët e tjerë, nuk qëndroi vetëm, por bisedoi me të rinjtë gjimnazistë, organizoi demostratën dhe ishte në radhët e para të demostruesve që kërkonin armë. Aliu me shokë, ngritën në këmbë të rinjtë. Tirana ziente nga demostratat dhe thirrjet: “Duam armë! Duam armë!”.

Më 28 Nëntor 1939, në përvjetorin e pavarësisë, u organizua një demostratë tjetër e madhe. Edhe në këtë demostratë, Aliu mori pjesë active. Në verën e vitit 1941, mbaroi Gjimnazin e Tiranës dhe u emërua nëpunës provizor në Drejtorinë e përgjithshme të PTT, ku u njoh dhe me shumë të rinj të tjerë. Punonte aktivisht për lëvizjen, shquhej për shkathtësi, guxim dhe pjekuri politike.

Posttelegrafa në Tiranë u shndërrua në një qendër nga shpërndaheshin letra, telegrame, komunikata dhe gazeta “Zeri i Popullit”. Përmes veprimtarëve të luftës mësohej brenda ditës, në disa raste edhe brenda orës. Bëhej një lidhje secrete e shpejtë dhe me vlera të mëdha. Ali Demi me shokë, ishin shtabi drejtues i kësaj veprimtarie. Ai, mblidhte rreth vetes grupe të të rinjve dhe të rejave, të cilët frymëzoheshin nga fjalët e tij, kryenin detyra të vështira dhe shumë prej tyre mbushën radhët partizane.

Shtëpia me nr.66 u shndërrua në shtëpia e Rinisë, ku shpesh dëgjohej radioja, shpërndaheshin komunikata dhe buçisnin këngët e reja partizane. Ali Demi, ky djalosh energjik, gojëëmbël, i nderuar dhe i respektuar nga të rinjtë dhe banorët e shtëpive përreth e shndërroi shtëpinë e Rinisë në një çerdhe revolucionarësh. Veprimtaria e këtij heroi, ra në gjurmët e fashistëve, të cilët e arrestuan dhe e torturuan në mënyrë çnjerëzore. Por Ali Demi, me forcën dhe guximin e tij, u bëri ballë duke u bërë tmerr për armikun.

Në burg u formua Komiteti i partisë së burgut, me qëllim që të koordinoheshin veprimet si nga jashtë ashtu edhe brenda burgut. Anëtar i këtij Komiteti u zgjodh Ali Demi, i cili më pas nxiti dhe organizoi greva brenda burgut dhe i kombinoi me aktivitetet patriotike të popullit të Tiranës jashtë burgut. Kur ishte në burg, Ai shkroi vjershën kushtuar Perlatit, që ishte një betim solemn për të vazhduar rrugën e heroit. Këtë betim, Ai e ktheu në realitet.

Ali Demi punoi me ngulm për të gjetur mënyrën për shpërthimin e burgut dhe për t’u arratisur. Ai ishte një nga të arrestuarit kryesor që ishte dënuar me vdekje. Në burg, Aliu punoi për hapjen e kanalit të nëndheshëm dhe, në të njejtën kohë, përgatiti demostratën e të burgosurve brenda në burg. Natën e 29 prillit 1943, pas shumë mundimesh e dështimesh, u hap kanali dhe së andejmi dualën shumë vetë, midis tyre dhe dhe Ali Demi. Ish të burgosurit u bashkuan me çetën e Dajtit. Të nesermën, Ai u nis për n ë Labinot. Gjatë rrugës, me të u bashkuan dhe shumë studentë. Mandej, në Maj 1943, grupi u nis për në Orenj, ku u formua batalioni i Çermenikës, me komisar Ali Demin.

Batalioni filloi aksionet. Kreu një aksion në minierën e Priskës, ku zuri sasira të mëdha materialesh dhe 30 robër italianë. Në krahinën e Zaranikës, batalioni bëri një punë të madhe propagandistike. Nga kjo, shumë fshatarë rrëmbyen armët e dolin malit dhe u krijuan shumë baza të forta për forcat partizane. Më pas, Aliu dërgohet në Vlorë ku dhe ngarkohet me detyrën e sekretarit të Qarkut. Çdo fshat, çdo katund e priste atë si djalin e tij. Me fjalën e tij, ai i shtoi më shumë forcat partizane.

Në kohën kur Aliu ishte ne Vlorë, ajo ishte përfshirë nga flakët e luftës çlirimtare. Në këto veprime u përfshi edhe Heroi. Endej ai nëpër fshatra e qytete për të takuar shokë, qytetarë e fshatarë. Gjkurmët e veprimtarisë gjenden në dokumente. Ne një letër të shkruar më 28 Nëntor nga Ali Demi, thuhej se Dita  e Flamurit duhet të përkujtohet në të gjithë krahinën e Mesaplikut. Disa ditë më vonë, Ai përjeton vrasjen e Abaz Shehut dhe përgatit e boton një trakt dhe mban lidhje të forta me repartee partizane e këshilla NÇl. Si përherë, edhe në ditët e rënda të operacionit, Ai është i vrullshëm, i guximshëm dhe frymëzon të tjerët se do të përballohet operacioni i armikut.

Më 20 Dhjetor 1943, në një shtëpi të Kaninës, ku kishte vajtur për punë të Partisë, diktohet sëbashku me dy shokë të tij. Ajo shtëpi dykatëshe majë kodrës së Kaninës u kthye në një kala të pamposhtur. Luftonin Aliu dhe dy shokët e tij si luanë. Njëri prej shokëve, Pano Dhimëgjoka, bie. Mbetën dy, të cilët çajnë rrethimin. Përpara tyre shtrihej Adriatiku, por edhe ai atë ditë ishte i tërbuar, shkumëzonte. Shoku tjetër i plagoset rëndë. Aliu vetë vazhdon të çajë rrethimin. Afro 500 gjermanë e ballistë luftuan me tre luanë. Në këtë përleshje bie Heroi Ali Demi, një nga figurat më të shquara të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here