Home Sociale Kush e dogji Shqipërinë?

Kush e dogji Shqipërinë?

306
0

Ky vit (2017) u karakterizua disi i veçantë nga shumë vite të tjera të mëparshëme. Veçori dalluese e këtiJ vitiqe thatësira e tejzgjatur çka ka ndikuar në mos realizimin e shumë parashikuesve bujqësoro blegtoral. Ajo , qëështë tepër shqetësuese e , që vendit  dhe mbarë ekonomisë ika shkatuar dëme të pa riparueshëme janë zjarret , që për më shumë se dy muaj kanë pushtuar Shqipërinë. Rënja e zjarreve tek ne është bërë një dukuri e përseritur në disa vite karakteristike . Në vitin 1997 u dogjën mallet e Lurës , mlet e qafës së malit , pjesë të Llogoras , pjesë në Tërbeshin , Dhëmbel , Nëmëçkë , Shëndëlli , Lunxheri  e Bureto e shumë male të krahinës malore qëndërore . Nga ato zjarre u dogjën shpate e blloqe me ullishte e pemë të tjera frutore çka dëmi qe me premasa të pa llagoritëshme . Motivet e shkatrrimit nga zjarret deri më sot mbetën me një arsytim bajat , skeptik e të pa pranueshim . Sa mund , djersë e para janë dashur për t’ibërë ato pyje gjigante ? Sa poshtërsi , negativitet e intrigëu përdor për t’ishkatrruar ato kurora gjelbruese , ato pasuri prrallore , që për çdo moment njeriut i zgjedhin halle jete . Në vitet 70 nuk kishte zonë pyjore , që t’mos kishte fidanishtën e saj dhe për më shumë se 10 vjet me radhë nuk pushuan aksionet masive të dhjetorave për gjelbrimin e shpateve të maleve , shpateve të prrenjëve , djerrinave e kodrave të zbulura . Në vitet 60-70-80 , sipërfaqe të mëdha pyjore u çpyllzuan . nga ai çpyllzim u përfituan sipërfaqe të mëdha tokash për t’u mbjellur me kultura bujqësore e industrial.  Ato çpyllzime krijuan një diversitet ekologjik , prandaj në atë kohë shtrohej domosdoshmëria e pyllzimit artificial për zevendësimin e gjitha atyre pyjeve , që ishin transformuar në toka bujqësore . Shtimi isipërfaqeve të mbjella me pisha , plepa , lisa , selvia e lloje të tjera drunorësh bëri , që jo vetëm të plotësohen sipërfaqet e më parshëme me pyje por edhe të tejkalohen ato me qindra hektarë . Kujdesi qe i madhë . Ai rritej çdo ditë . Teknikët e pyjeve dhe punëtorët e pastrim gjelbërimit , që ishin të organizuar në ndermarrje të veçanta , kryenin ruajtjen nga prerjet pa kritere , ruajtjen nga dëmtimet e blegtorisë , mbillnin farishtet , kujdeseshin për rritjen e fidaneve dhe luftonin sëmundjet insecticide. Gjithë ajo punë e bazuar në shkencë e praktikë shumë vjeçare bëri , që të rriteshin pyje masive me specie pishe , lisi , ahu , akacie , plepi , selvie e lloje të tjera dhe u arritën objektivat , qëqytetet e mëdha të mbuloheshin me parqe gjelbërimi , çdo kooperativë apo fermë të ketë pyllin e saj për të përballuar nevojat me lëndë drusore . Lënda drusore është jo e nevojshëme por e domosdoshme . Në nëntor 1967 ra termeti famkeq që goditi shumë rëndë Dibren , Librazhdin e Gramshin . Unë , që kam marr pjesë në Peshkopi për zhdukjen e pasojave të ati  termetit di sa lënda drusore është sjellur vetëm në fshatin Ostren , ku unë punovë me një togë ushtarësh . Po t’mos ishin rujtur pyjet ku do ishte siguruar gjithë ajo lëndë drusore ?Sigurisht askund  dhe pa diskutim , popullsia e mbetur në qiell të hapur , nuk dihet se si do ta kishte kaluar dimërin e vitit 1968 . Djegëja e pyjeve ka ndodhur edhe në kohë të tjera . Në vitet e para të çlirimit (1946) në rrethin e Tropojës u dogjën shpatet e bjeshkëve të Lumit të Gashit , ku rriteshin të gjitha llojet e pishave por ajo , që ishte më e çmura (pinus hartini)ose siç e quan populli MOLIKA , prej së cilës gëdhendësit e drurit nxirnin koritat , shekat për djath , gjiz e kos si dhe çeberrat e mëdhaj për koservim të domateve , specave , rrepave, lakrave e trangujve . Molika mban shumë pak erë dhe pasi i bëhej një përpunim me djgëje e humbte tërsisht erën . Djëgëja e atyre shpateve pyjore në atë kohë kishte prapavi politike . bjeshkët , veçnrisht shpatet me pyje , me gërxhe e shpella kishin mbetur streh e divërsantëve . Ata për të zbuluar nga larg forcat e ndjekjes dogjën ato male dhe akuzuan popullin . Do sjell një shembul shumë të freskët : Vjeshta e vitit 1982 mori shumë e thatë.  Një natë , pasi kishte rënë murgu , në ptllin e gështejave sipër fshatit u duk një flakë zjarri . Tekniku igështejave D. S .dha alarmin dhe gjithë banorët e fshatit në një kohë marramendëse u gjenden me të gjitha mjetet rrethanore dhe flaka e ndezur u shua pa dhënë as një dëm.Populli thot :”Një shekull duhet për t’u rritur një pyll” . Edhe sot , ato shpate të bjeshkëve të lumit të Gshit , janë të xhveshura , sepse pishat e mëparshëme nuk u ripërtrinë, në vend të tyre mbizotruan mështekna e shkurret . Tropoja , Hasi e Kukësi qëndërojnë kryelartë . Në bjeshkët e tyre, bokat e tyre e luginat gjerë tani nuk është  regjistruar asnjë vatër zjarri . Djegëja , dy herëe pyjeve brenda 26 viteve , të mahnit jo vetëm për dëmin e shkaktuar por edhe për shkakun pse ndodhi ? Motivet , që punonjësit e rendit përdorin për shkaqet e këtyre zjarreve , nuk janë argumentuese . Po i vë zjarrin një sipërfaqëje me shkurre në periferi të së cilës ka pisha , ullishte e shtëpija banimi , për të zgjeruar kullotat , për tëletësuar hapjen e tokave të reja apo për t’i dhënë mundësi mbjelljeve të reja është arsytim i mëngët dhe aspak bindës . Këto zjarre kanë prapavijë politike . E them këtë nga arsytimi , që u bëj dy viteve ati 1997 e këti 2017. Në vitin 1997 për shkak të qeverisjes shumë të keqe , ngrehina e qeverisë demokratike u shkreh e tëra . Situata doli jasht kontrollit . Konflikte nga më të ndryshmet lindën . Ashpërsia e zgjedhjeve të parakoshme çdo ditë e më egër bëhej . Paniku se ç’farë do të  ndodhte i tmerronte njerëzit . Pyjet ipërfshiu flaka e zjarreve . A nuk është analloge apo identike ajo panaramë me ç’farë ndodhi gjatë muajve shkurt , mars , prill , maj , qershor e gjrë më sot në muajnë gusht 2017 e në vazhdim?Liderit të PD Lulxzim Bashës e instruktorve të ti u duhej një tensionim për të krijuar ato ganxha të fuqishme pas të cilave do të kapeshin shumë shtërnguehim për të arritur rrëzimin e Edi Ramës , gjë të cilën nuk mundën ta arrinin në të gjitha ato përpjekje katërvjeçare . Tre gonxhat , pas të cilave do të shtërngoheshin qenë : Droga , korrupsioni e çadra . I rrahën , irrahën e nuk pushuan asnjë çast duke irrahur këto gonxha por rendimenti qe më iulti në historinë e PD-së (43)depudet . Kjo humbje është e mbarsur me të pa pritura . Për një farë kohe , pas zgjedhjeve mbizotroi qetësia , sikur gjërat po gjënin zgjidhjen e natyrshëme . Por jo , nuk është kështu . Kundërshtarët e Lulzim Bashës kanë bërë shumë takime dhe janë të kënaqur e optimist se gjithçka do të zhvillohet në favor të tyre . Ministrat teknik të PD-së dhanë dorheqëjen . Raporti , që ata përpiluan dhe e publikuan s’ishte gjë tjetër veçse shprehje e ligjërimeve tëLulzim Bashës , për mos me thënë se ai është i hartuar e ipërpiluar në zyrën e ti dhe ministrant vetëm i kanë bërë aminin duke hedhur firmat . Një udhëheqës “legjendar” Bujar Nishani filloi ta nxjerr kokën nga prapaskena ku gjendej pas largimit nga kreja e piramidës . Ai gjeti një moment “shetësues e alarmant”qëndërimin e qeverisë hollandeze ndaj vizave për emigrantët shqiptarë . Ky problem , zotërisë së rënë nga vahti , iu duk më shqetësues se sa djegëja e Shqipërisë . Djegëja e Shqipërisë nga zjarret e qellimëshme ,    raporti iministrave teknik , heshtja e përkohëshme politike , si dhe vringëllimi idhëmbëve ndaj njëri tjetërit paralajmrojnë pas një thatësire të tejzgjatur një vjeshtë me stuhi . Efekti i kësaj stuhije varet nga takati që do të ketë por si do që të jetë , e fortë apo e dobët , ajo pikë së pari synon mosnjohjen e zgjedhjeve duke nderthurur akuza e stërakuza me të vërteta e të pa vërteta . Humbja në zgjedhjet e 25 qershorit nuk është më pak goditëse se sa ajo e 97, 98 Gërdeci dhe 21 janari . Në këto moment kritike dhe shqetësuse lideri “historic”i PD-së duke zbatuar parimin “Shih ë bëj”ka fituar prevoj për t’u shpëtuar rreziqeve. A kishte kënd më në teftik (zor) se sa Sali Berishën në 97 , në shpërthimin e Gërdecit dhe me 21 janar ?Pa asnjë egzagjerim e ndjente rrezikshmërinë po shpëtoi pa hyrë therra në këmbë, kjo sepse antipodi qe shumë i dobët . Edhe tani duke patur atë prevojë , lideri historik , do gjejë mënyrën për të çarë “përpara” siç ka çarë dhe herë të tjera.

Sylë Gosturani

Loading...

 

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here