Kreu Ditar Mësuesi në kujtesë përherë i pashlyeshëm

Mësuesi në kujtesë përherë i pashlyeshëm

92
0

Sylë Gosturani

Kujtesa është nji dukuri abstrakte, që të sjell në përfytyrim të kaluarën. Ajo të çon në vitet , kur sapo këmi zënë të ecim e të konceptojmë gjërat që na rrethonin e mbushet gjatë rritjes me gjithçka që kemi përjetuar e në kohë nastalgjie rikthehet në ato moment duke i përfytyruar ato  siç i kemi jetuar . Në kujtesën e çdo kujt , hapësira më mbushur është ajo e shkollimit , sepse ajo është jeta më aktive , sepse atëherë kontaktet e maradhënjët me shokët , shoqet, me mësuesit , me prindërit e me njerëzit , që punojnë në fronte të ndyshme kanë qënë të përditëshme . Periudha e shkollimit është ajo fazë , që jeta fillon me organizim e drejtim . Mësuesit janë ata , që me organizimin dhe drejtimin , që i bëjnë asaj faze ndikojnë për tërë jetën te nxënësit dhe frutet e punës së tyre i shijon toka (atdheu) , shoqëria e familja . Mbi supet e mësuesit rëndon pjesa më koncentrike e trarit , që mban shtëpinë . Ai me formimin e tij krijon koncepte të drejta shkencore mbi natyrën e ligjet e saj dhe bindjen , se mund ta studiojë e ta transformojë atë në dobi të tij , edukon te nxënësit atdhedashurinë , gadishmërinë për t’i dalur zot ati në situata të vështira , edukon moralin qytetar , besnikrinë , qëndërimin konsekuent , unitetin e bashkëveprimin ndershoqëror , sjelljen e kulturuar në çdo mjedis , dashurinë për punën e njerëzit e punës , dashurinë për të bukurën dhe predispozicionin për ta krijuar ate , mirësjelljen dhe dashurinë për prindërit e burrat e shquar të kombit, dashurinë dhe predispozicionin pë të të studiuar e transmetuar në breza luftrat e bëmat e popullit në shekuj . Kam qënë mësues . Sot nga lartësitë e 77-të viteve , në ditën e “7 MARSIT”2019-të kujtoj atë që kam bërë dhe ndjej kënaqësi , kur shoh nxënësit e mij mësues , mjek , agronom , ekonomist , shofer , mekanik , bujk e blegtor të mirë e të suksesëshëm po në të njëjtën kohë kujtoj gjithë ata mësuaes , që më morën nga një bari i vogël fshati e më më rritën , më mësuan , më edukuan e më bënë mësues për të vijuar punën e tyre . Shumë mësuaes kanë mjeshtruar mbi mua , që nga klasa e parë e gjerë në shkollë të lartë . Të gjithë pa përjashtim edhe ata , që nga një herë ushtronin opinionin për vlerësimin tim , i kujtoj me nderim e respekt dhe me kënaqësi shpirëtrore u shpreh mirënjohjen time . Më kujtohet Shtatori i vitit 1948-të , kur motra dhe halla ime më morën për dore në ditën e parë të shkollës e më paraqitën te mësuesi Man Kerrnaja . Ai duke më përkëdhelur më mori për dore , më çoi në klasë , më prezentoi me disa djem e vajza , që edhe ata si unë fillonin rrugën e shkollimit . Në ato vite në Tropojë mungonin mësuesit vendas , prandaj mëngësitë plotësoheshin me mësues , që qeveria i sillte nga Shkodra , Tirana , Elbasani e Vlora . Në klasën e katërt më ka mësuar tiranasi Isamedin Mullai . Portretin e ati mësuesi e bënin : Aftësia profesionale , aftësia studimore mbi nxënësin , lidhja me komunitetin dhe morali shumë i lartë në atë lidhje . Isamedini ndryshoi mësimdhënjen ,duke e ngritur ate në një stad shumë të lartë , solli edhe një nivel më të lartë të mësimnxënjes nga nxënësit . Isamedini ngriti dhe kurset kundër analfabetizmit në çdo lagje dhe nuk kalonte një javë pa i vëzhguar ato për të parë arritjet në shkrim e lexim . Isamedini për çdo mbramje organizonte takime me fshatarët , ku u shpjegonte konfliktët nderkombëtare dhe presekutimet , regjimi titist u bënte vllezërve kosovarë . Isamedini u përshtat me zakonet dhe traditat e vendit . Ai bleu kostumin kombëtar dhe për çdo rast festash e vishte ate dhe kur e shikoje të dukej nji si një djalë malësor . Në shtatëvjeçare , për tri vite radhazi më mësuan shkodranët: Ndoc Dedi (klasa pestë) , Ismet Beci e Sndër Curri (kl.e gjashtë), Skender Drini , Genc Drini e Qemal Osmani (klasa e shtatë) . Përkushtimi ikëtyre mësuesve ishte i jashtzakonshëm . Ata ngritën nivelin mësimdhënës , pasuruan bazën didaktike  forcuan lidhjet shkollë –familje , ngritën dukuritë e para kulturore, në shkollë e jasht saj . Organizonin  shetitje në natyrë , takim mes shkollash , ceromoni festive për vitin e ri e festat e tjera mbarë kombëtare . Ata sollën në ato ana kulturën shkodrane në të veshur , në të ecur , në të biseduar e në të folur . Ne nxënësit e tyre shpesh i imitonim me shprehjet : “ça po thua more zot zoti”” ja pot a them veta” e të tjera e të tjera shprehje shkodrançe . Atyre nuk u vinte keq por përkundrazi e shtonin humorin edhe më shumë .

Mësuesi Skender Drini , që atëherë tregonte për nji të ardhme me krijimtari letraro-artistike . Skenderi që atëherë zotronte disa gjuhë të huja dhe mbante literaturë përkatëse për sejcilën prej tyre . Skenderin e kam ndjekur gjithnjë në vitet e më vonëshme dhe ndjej krenari për arritjet e tij në lëmin letrar. Për aftësitë e tij krijuse u lejua në krijim tari të lirë dhe veprat e tij u bënë frymëzin për mësim e edukim . Në shkollën e mesme pedagogjike , shtator 1957– qershor 1961. Një mjedis tjetër , një kontakt tjetër me me pedagog e kujdestar konvikti , një metodollogji e re në rrugën e transformimit botkuptimor . Të gjithë pedagogët i kujtoj duke filluar nga Lazër Kakarriqi , Ded Shala, Mikel Koka , Kol Tahiri , Isuf Çoba , Lirie Tirana , Meri Aruni , Arta e Luigj Fronja ,mësuesi i vizatimit Simon Rrota , mësuesit e muzikës Leonard Deda e Ndoc Shllaku , Mësuesi i fizkulturës Ibrahim Dizdari . Të gjithë qenë profesionist dhe edukator . Amëlsira lihet për në fund . Edhe unë lash për në fund ata pedagog , që me aftësitë profesionale e me sjellje brenda e jasht shkollës lanë mbresa të pa shlyeshme te unë e gjithë nxënësit . Ata janë të pa harruarit Gani Daiu (drejtor i shkollës), Shaban Arra (zv. Drejtor e mësues i pedagogjisë ) , Nuri Çaushi (drejtor në vitin e fundit1960-1961),  Safet Hoxha pedagog i gjuhë-letërsisë për katër vite radhazi . Nuk gjinden fjalë as shprehje për t’i portretizuar , sepse përkushtimi i tyre ka qënë i.jashtëzakonshëm prandaj edhe ata janë nderuar me titujt më të lartë “Mësues të Popullit Pedagogu Sfet Hoxha i njohur në fushën e gjuhësisë ishte tepër egzigjent , jepte maksimumin dhe kërkonte maksimumin . Ishte i zhveshur nga hatërsitë . Nxënësin e prapambetur e nxirrte nga prapambetja me punë të diferencuar në klasë e jashtë saj .

Safeti zhytej në botën shpirtrore të nxënësit, zbulonte hallet e shqetësimet e tij dhe mbi ato ndertonte mardhëniet mësues nxënës . Kurrë nuk i cungonte as nuk i fetishizonte ato . Edhe në në institute në degën “Biologji-kimi –gjeografi gjeta atë staf pedagogësh , që u regjistruan në memorien time shumë të aftë si specialist e shumë të përkushtuar për të gjetur rrugë e metoda sa më efikase , që njohuritë e tyre t’i transmetonin sa më të qarta e të plota duke i konkretizuar ato me mjete e eksperimente laboratorike . Tre pedagog, Xhelo Murra , Sami Perihana e Estref Haxhialushi shquheshin për aftësitë lëndore dhe përkushtimin e vazhdueshim për të kualifikuar mësues të aftë teorikisht e praktikisht . Në shkollë të lartë studenti thellohet në studime për formimin e tij profesional dhe literaturën që përdor e ballafaqon me ato , që shpjegon pedagogu . Në atë ballafaqim përpiqet të përcaktoj edhe shkencor të mësimdhënësit të tij . Xhelo Murra , Sami Perihana e Estref Hxhialushi nuk kishn nevojë të mbanin leksion para . Pë aftësitë e Xhelo Murros po sjell një shembull . Një ditë na mungoj njëri nga pedagogët . Ne po qëndëronim jashtë ulur në borduret e rrugës e po prisnim për orët e tjera të leksioneve . Vjen Xheloja me biçikletë e pyet : ç’bëni ju këtu? Na mungon profesori iu përgjigjën ne . Ngrihuni të futemi brenda e të vazhdojmë leksionin që kemi lënë përgjysëm radhën e kaluar na urdhëroi ai . Ne s’kishim ç’të bënim u ngritëm hymë në auditor , nxorëm fletoret e leksioneve për të mbajtur shenimet . Xhelo na u drejtua duke na thënë ” Leksionin e kemi mbyllur me fjalinë”, që mua nuk më kujtohet po kur i hapëm fletoret të gjithë u habitëm kur lexuam atë fjali dhe ai pa një pa dy filloi të spjegonte vijimsinë e leksionit . Xhelo , Samiu e Estrefi dalloheshin edhe në organizimin e seminareve e kolekiumeve , që loznin rol të jashtzakonshëm në studimin sistematik të studentëve. Puna e palodhur dhe shumë sistematike  e atyre pedagogëve bëri, që edhe ne studentët e tyre të jemi të tillë dhe ata të mbetën në memorin tonë përgjithmonë simbol i dijes dhe i dashurisë .

PËRGJIGJU

Please enter your comment!
Please enter your name here