Kreu Sociale Të bashkuar për të drejtat mbi tokën, paqen dhe drejtësinë

Të bashkuar për të drejtat mbi tokën, paqen dhe drejtësinë

1105
0

Deklarata e Bandungut 2018
Miratuar nga asambleja e anëtarëve të koalicionit ndërkombëtar të tokës më 27 shtator 2018
1. Ne, Anëtarët e Koalicionit Ndërkombëtar të Tokës, më 27 Shtator 2018, u mblodhëm në Bandung, Indonezi, për Asamblenë tonë të Anëtarëve, në vazhdim të Forumit Global të Tokës nën kujdesin e veçantë të Qeverisë së Republikës së Indonezisë dhe Komitetit Organizativ Kombëtar të Forumit Global të Tokës.1 Ne përfaqësojmë mbi 250 organizata të shoqërisë civile dhe multilaterale nga 77 vende në Afrikë, Azi, Evropë, Lindjen e Mesme, Amerikën e Veriut, Amerikën Latine dhe Karaibe.

2. Pavarësisht diversitetit tonë dhe shumë qasjeve të ndryshme, ne kemi zgjedhur të bashkohemi rreth misionit të përbashkët për ndërtimin e qeverisjes së tokës me qendër njerëzit, si themelore për një botë të drejtë, të barabartë dhe gjithëpërfshirëse. Realizimi i dhjetë angazhimeve tona për qeverisjen e tokës me në qendër njerëzit është ajo që udhëzon dhe i drejton veprimet tona të përbashkëta si koalicion.

3. Qëllimet e Zhvillimit të Qëndrueshëm kanë sjellë një njohje historike nga udhëheqësit e shteteve anëtare të OKB-së për rëndësinë e të drejtave të tokës. Megjithatë, që nga Forumi i Fundit Global i Tokës në Dakar, Senegal në vitin 2015, ne vëzhgojmë tendenca që sfidojnë thellësisht qëllimin tonë të përbashkët për të Mos Lënë Askënd Mbrapa.

4. Gjatë tre viteve të fundit, ne kemi parë pabarazinë ekstreme socio-ekonomike duke u bërë më e prehtë. Nivelet që ka arritur në shumë prej vendeve tona janë të padrejta dhe paqëndrueshme. Pasuria dhe pushteti, sa i përket kontrollit mbi tokën dhe burimet e tjera natyrore, shpesh janë të përqendruara në duart e disa njerëzve në kurriz të shumë të tjerëve. Për më tepër, ndikimet e ndryshimeve klimatike po bëhen më të dukshme, duke përkeqësuar konfliktin mbi tokën, pyllin, kullotat, ujin dhe burimet e tjera natyrore, duke rritur vuajtjet njerëzore dhe duke çuar në migrim. Degradimi i tokës, i ndërlidhur ngushtë me të drejtat e pasigurta të tokës, si në zonat rurale dhe urbane, mbetet një sfidë e madhe që kërkon veprim. Korrupsioni dhe mungesa e transparencës dhe llogaridhënies vazhdojnë të nxisin dëbimin dhe konfliktet. Drejtësia dhe vlerat demokratike janë sfiduar dhe shumë nga anëtarët tanë janë të kufizuar nga zvogëlimi i hapësirës për shoqërinë civile, përfshirë këtu edhe kontekstin e zaptimit dhe konflikteve të armatosura, ku nevojitet një konsideratë e veçantë. Për Mbrojtësit e Tokës dhe Mjedisit, viti 2017 ka qenë viti më vdekjeprurës i rregjistruar ndonjëherë. Racizmi dhe diskriminimi ndaj popujve indigjenë vazhdojnë. Pavarësisht nga rritja e lëvizjeve të fuqishme, të udhëhequra nga gratë që kanë sfiduar status quo-në dhe kanë filluar të ndryshojnë mendimet dhe normat në shumë vende, patriarkati dhe ligjet dhe praktikat diskriminuese vazhdojnë duke parandaluar të drejtat e barabarta të tokës për gratë, veçanërisht për komunitetet më të margjinalizuara.

5. Suksesi ynë në arritjen e Qëllimeve të Zhvillimit të Qëndrueshëm do të varet nga gatishmëria jonë për të transformuar rrënjësisht sistemet që promovojnë pabarazinë dhe padrejtësinë, dhe që ushqejnë konfliktet dhe përjashtimin. Të drejtat e tokës mishërojnë këtë sfidë dhe gjithashtu mundësinë për ndryshimin e vërtetë. Në këtë kontekst, misioni ynë i qeverisjes së tokës me qendër njerëzit është më i domosdoshëm se kurrë për të bërë progres të vërtetë drejt Qëllimeve të Zhvillimit të Qëndrueshëm. Është ambicioze, por fuqia e rrjetit tonë dhe përparimet e bëra duke punuar së bashku për të ndërtuar procese demokratike në vendimmarrje dhe kontroll mbi tokën dhe burimet natyrore, rrisin optimizmin dhe besimin që ne do të jemi të suksesshëm.

6. Ne punojmë në shumë fronte për të siguruar progres, por sot ne kërkojmë vëmendje botërore për dy çështjeve veçanërisht kritike në kontekstin tonë aktual:

7. MBROJTJA PËR MBROJTËSIT E TOKËS DHE MJEDISIT

7.1 Trendi dramatik dhe i papranueshëm i vrasjeve, sulmeve dhe kriminalizimit të Mbrojtësve të Tokës dhe Mjedisit – si individë dhe komunitete – duhet të mbrapset. Situata aktuale është në nivele krizash në shumë vende dhe ndikon drejtpërsëdrejti tek organizatat tona anëtare – veçanërisht ato të fshatarëve dhe popujve indigjenë. Raportet e fundit të Raportuesve Specialë mbi Situatën e Mbrojtësve të të Drejtave të Njeriut, për të Drejtat e Njeriut dhe Mjedisit dhe të Drejtat e Popujve Indigjenë vunë në dukje rritjen e “krizës globale” të sulmeve kundër mbrojtësve të mjedisit dhe të drejtave të njeriut, duke theksuar se shumë nga këta janë popujt indigjenë.

7.2 Ne nderojmë kujtimin e atyre në rrjetin tonë që kanë humbur jetën që kur takuam së fundi në vitin 2015, për shkak të punës së tyre heroike, si Mbrojtës të Tokës dhe Mjedisit, për të mbrojtur të drejtat e komuniteteve të tyre. Ne vëmë re, për shembull, se në Indonezi gjatë dekadës së fundit, Konsorciumi për Reformën Agrare (KPA) raporton dëbimin e 3,5 milion njerëzve nëpërmjet grabitjes së tokës, paraburgimit të 1,617 mbrojtësve të tokës dhe mjedisit dhe vrasjeve të 122 mbrojtësve të tokës dhe mjedisit.

7.3 Duke pasur parasysh se shumica e abuzimeve ndaj mbrojtësve të të drejtave të njeriut janë të lidhura me të drejtat e tokës, është e rëndësishme të forcohet njohja e të drejtave të tokës në kuadrot e të drejtave të njeriut, institucionet dhe instrumentet, siç është procesi në vazhdim në Këshillin e të Drejtave të Njeriut mbi Deklaratën e OKB-së mbi të drejtat e fshatarëve dhe njerëzve të tjerë që punojnë në zonat rurale.

7.4 Ne i bëjmë thirrje qeverive që të respektojnë urgjentisht detyrimet e tyre për të mbrojtur Mbrojtësit e Tokës dhe Mjedisit, të zbatojnë plotësisht Deklaratën e OKB-së për Mbrojtësit e të Drejtave të Njeriut miratuar njëzet vjet më parë dhe të sigurojnë që kompanitë dhe investitorët të respektojnë të drejtat e mbrojtëseve të Tokës dhe Mjedisit në aktivitetet e tyre dhe zinxhirët e furnizimit. Ne jemi të vetëdijshëm se për disa qeveri, përndjekja, sulmi dhe kriminalizimi i Mbrojtësve të Tokës dhe Mjedisit është një strategji e qëllimshme. Ne i bëjmë thirrje qeverive të tilla që t’i japin fund veprimeve represive dhe kriminalizimin dhe do të bëjë gjithçka brenda fuqisë sonë si një koalicion për të promovuar llogaridhënien dhe të drejtën për drejtësi dhe për të mbështetur drejtpërdrejtë mbrojtjen e mbrojtësve të tokës dhe mjedisit dhe komuniteteve të tyre nën kërcënim.

8. REFORMA AGRARE

8.1 Reforma agrare duhet të kthehet në axhendat politike kombëtare si një veprim i nevojshëm për të korrigjuar pabarazinë në shoqëritë rurale. Larg nga qasja e vjetëruar, një reformë agrare e qëndrueshme dhe e barabartë në aspektin gjinor, është një rrugë thelbësore për një të ardhme me më pak konflikte dhe një ndarje të drejtë të pasurisë dhe mundësive. Për të qenë e suksesshëme, është me rëndësi që reforma agrare: 1) të ndërtohet mbi politika koherente dhe të qëndrueshme bujqësore, të zotërimit, të investimeve dhe të përdorimit të tokës; 2) të mbështetet me burime të mjaftueshme dhe infrastrukturë sociale; 3) është e hartuar dhe zbatuar me pjesëmarrjen e plotë të organizatave që përfaqësojnë zotëruesit e vegjël, popujt indigjenë, blegtorët dhe komunitetet vendore të prekura; 4) njeh marrëdhënien themelore të popujve indigjenë me tokat, territoret dhe burimet natyrore dhe mbështet të gjitha format e të drejtave komunale dhe zakonore mbi tokën si një mënyrë për të adresuar më tej konfliktet lidhur me tokën; dhe 5) nuk duhet të financohen nga ndonjë hua apo mbështetje tjetër financiare e jashtme që bie në kundërshtim me qeverisjen e tokës me qendër njerëzit.

8.2 Fitimet nga reforma agrare mund të dëmtohen ose humbasin seriozisht nga modelet e investimeve të bazuara në blerjen e sipërfaqeve shumë të mëdha të tokës nga investitorët vendas dhe të huaj. Nga përvojat tona, blerjet në shkallë të gjerë të tokës shpesh shkaktojnë largimin, zhvendosjet e detyruara dhe përqendrimin e pasurisë dhe mundësive larg komuniteteve të prekura, si dhe kriminalizimin. Ne i bëjmë thirrje sektorit privat dhe qeverive të ndalojnë investimet në tokë që përfshijnë transferimin në shkallë të gjerë të tokës që dëbojnë komunitetet ose popujt indigjenë. Të gjitha investimet, duke përfshirë ato në turizëm që ndikojnë komunitetet bregdetare, duhet të bazohen në partneritet në vend të përjashtimit. Ata duhet të jenë propozuar, hartuar dhe zbatuar në mënyra që prioritizojnë pjesëmarrjen dhe interesat e komuniteteve të prekura dhe vazhdojnë vetëm me pëlqimin e tyre të Lirë, Para dhe të Informuar, siç thuhet në Deklaratën e OKB-së për të Drejtat e Popujve Indigjenë.

8.3 Dekada e Kombeve të Bashkuara për Bujqësinë Familjare siguron një kontekst pozitiv për reformën agrare; një komponentë kritik në një paketë më të gjerë të mbështetjes shumë të nevojshme nga qeveritë për të siguruar që fermerët e familjes, blegtorët dhe popujt indigjenë janë në gjendje të luajnë një rol të plotë si gur themelet e ekonomive të gjalla rurale, shpesh shoqërore, ekonomive dhe kujdestarëve të territoreve dhe ekosistemeve të shëndetshme.

9. Ne kuptojmë se, që të përmbushim më së miri misionin tonë të përbashkët, ka mënyra që ne si koalicioni duhet të punojmë ndryshe. Ne angazhohemi:

9.1 Të shkojmë drejt një rrjeti më të përgjegjshëm ndaj nevojave, shqetësimeve dhe interesave të të rinjve rurale. Si organizata individuale dhe sëbashku si koalicion, ne do të avokojmë në të gjitha nivelet për një dialog të zgjeruar me përfshirjen e disa gjeneratave dhe për transferimin e lidershipit, duke përfshirë lehtësimin e të rinjve, dhe veçanërisht vajzave të reja, qasjen dhe kontrollin mbi tokën.

9.2 Të sigurohemi se të gjitha veprimet tona janë të formuara nga parimet e drejtësisë gjinore, i cili është një angazhim qendror i koalicionit tonë. Ne pranojmë se veprimet tona nuk kanë sfiduar në mënyrë përshtatshme normat diskriminuese. Ne angazhohemi për të treguar drejtësinë gjinore në organizatat tona dhe në koalicionin tonë, ashtu siç punojmë për një botë më gjinore përreth nesh. Ne do të sigurojmë që gratë të kenë pjesëmarrje të barabartë dhe fuqi vendimmarrëse, dhe do të sfidojmë dhe kapërcejmë në mënyrë aktive praktikat diskriminuese dhe strukturat e pabarabarta të pushtetit që i lehtësojnë ato. Ne i bëjmë thirrje të gjitha palëve të interesuara që të ndërmarrin veprime urgjente për të kapërcyer diskriminimin strukturor të përhapur, barrierat institucionale dhe kulturore dhe pabarazitë e pushtetit që mbështesin pabarazinë gjinore dhe pengojnë progresin drejt drejtësisë gjinore në lidhje me tokën dhe territoret dhe që rrjedhimisht, ndikojnë më gjerë në të drejtat e grave, në lidhje me të gjitha llojet e dhunës kundër grave, fuqizimin e ekonomik dhe zërin e tyre.

9.3 Të forcojmë bashkëpunimin e mirëfilltë ndërmjet shoqërisë civile kombëtare dhe ndërkombëtare dhe organizatave ndërqeveritare, duke e çuar natyrën e bashkëpunimit plotësisht në realitetin e mënyrës sesi punojmë. Ne e pranojmë se në disa raste kjo do të thotë tejkalimin e dallimeve të perspektivave, përvojave, burimeve dhe kapaciteteve të anëtarëve tanë. Ne, si Anëtarët e ILC, mundësojnë dhe mbështesin dialogun dhe partneritetin midis anëtarëve, si një koalicion i të barabartëve, duke sfiduar ndarjen Veri-Jug. Kudo që identifikojmë konsensusin, komplementaritetet dhe sinergjitë, ne ndërtojmë mbi këto mundësi. Ku ka dallime ne do t’i respektojmë ato. Ne do të punojmë për të përmirësuar koordinimin, veçanërisht në nivel vendi, në zbatimin e Udhëzimeve Vullnetare për Qeverisjen e Përgjegjshme të Zotërimit të Tokës, Peshkimit dhe Pyjeve, duke demonstruar vlerën e partneriteteve të tilla drejt arritjes së qeverisjes së tokës me në qendër njerëzit. Së bashku, në përputhje me Udhëzimet Vullnetare, ne do të vazhdojmë t’i bëjmë thirrje qeverive që të përfshijë plotësisht organizatat e shoqërisë civile në sistemet e qeverisjes së burimeve.

10. Ne e lëmë Bandungin të frymëzuar nga kujtimet e fuqishme të Konferencës Aziatiko Afrikane në Bandung të vitit 1955 dhe punën e jashtëzakonshme të anëtarëve tanë kombëtarë në promovimin e reformës së vërtetë agrare dhe njohjen e të drejtave territoriale të njerëzve indigjenë si hapa drejt qeverisjes së tokës në Indonezi me në qendër njerëzit. Ne përgëzojmë Qeverinë e Indonezisë në vendosjen e objektivave ambicioze për reformën agrare dhe pylltarinë sociale. Ne përgëzojmë qeverinë për dy njoftime të rëndësishme të bëra në Forumin Global të Tokës; moratoriumi për zgjerimin e vajit të palmës dhe nënshkrimin e dekretit presidencial për reformën agrare. Ne shpresojmë në miratimin e Aktit të të Drejtave Indigjene.

11. Ne e mbështesim deklaratën e Presidentit se nëse reforma agrare do të ndërtojë drejtësi, ajo duhet të rishpërndajë tokën. Ne i bëjmë thirrje qeverisë të punojë me organizatat e fshatarëve, të popujve indigjenë, të peshkatarëve, punonjësve të bujqësisë dhe të komuniteteve vendore për të mbështetur një proces nga poshtë-lart të reformës së mirëfilltë agrare. Ne inkurajojmë qeverinë për të adresuar konfliktet me bazë tokën duke miratuar 444 fushat prioritare për rishpërndarjen e tokës, të paraqitur pranë Ministrit për Koordinimin Ekonomik nga ana e KPA-së në Forumin Global të Tokës. Përmbushja e aspiratave të larta të popullit për reforma të mirëfillta agrare dhe zgjidhjen e konflikteve të tokës do të jetë treguesi përfundimtar i suksesit të qeverisë.
Komiteti Kombëtar Organizativ përbëhet nga Konsorciumi për Reformën Agrare (KPA), Instituti Indonezian për Pyjet dhe Mjedisin (RMI), Rrjeti i Hartografimit me Pjesëmarrje (JKPP), Instituti Sajogyo (SAINS), Forumi Indonesian për Mjedisin (ËALHI), Aleanca e Popujve Indigjenë të Arkipelagut Indonesian (AMAN), Bashkimi i Fshatarëve Pasundan (SPP), Bashkimi i Fshatarëve Indramayu (STI), Aleanca e Fshatarëve Indonesian (API), Shoqëria Komunitare dhe Ekologjike për Reformën e Ligjit (HuMa), Instituti Epistema dhe Komiteti indonezian i të Drejtave të Njeriut për Drejtësi Sociale (IHCS).
Pershtatur nga:
ALBORA KACANI

PËRGJIGJU

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.